THEATRALE KAARTTRUC
Een voorbeeldje hoe je van een (simpel, mathematisch) kaarttrucje, meestal uitgelegd als close-up
effect, haast in one-on-one situatie, een 8 minuten durende stand-up theatrale routine kan maken met
veel audience participation.
Een idee om in het achterhoofd te houden bij heel wat andere routines.
Vertoning.
De performer begeeft zich in het publiek en laat 12 personen elk een kaart kiezen uit een spel kaarten
dat hij schudde en hen voorhoudt.
De 12 worden verzocht recht te staan.
Aan één van hen vraagt de goochelaar/mentalist iemand aan te duiden van de collega’s die recht staan.
Hij/zij kiest (bv.) Alex.
Alex wordt verzocht naar voor te komen en dan mag een andere van de 11 overblijvers ook iemand
aanduiden. Hij/zij wijst naar Bé, die ook naar voor komt.
Een derde mag iemand aanduiden van de personen die recht staan. Hij/zij stuurt Chloé naar voor.
Een vierde en laatste, Diederik, wellicht de plezantste thuis, duidt zichzelf aan en komt het trio
vooraan vervoegen.
Aan Elke, een van de twaalf kaartkiezers die niet geselecteerd werd om te komen meespelen, wordt
gevraagd de resterende kaarten die zich nog in het publiek bevinden, te verzamelen en die samen met
haar eigen kaart naar voor te brengen.
De performer geeft haar zijn pak kaarten (40 stuks, te weten het hele spel van 52 min de 12 gekozen
kaarten), zodat zij er nu 48 in de hand houdt (de 8 verzamelde + de 40 van de performer).
Het viertal toont de kaarten die zij kozen.
Elke moet nu aan ieder van hen een aantal kaarten delen van haar pak (van 48).
Maar wel op de volgende manier: elk krijgt een aantal kaarten zodat de waarde van zijn/haar kaart
samengeteld met de ontvangen kaarten van Elke, tien vormt – waarbij de aas als 1 telt en elke
beeldkaart 10 is.
Als Alex (bv.) een (bv. ruiten) 6 koos, krijgt hij van Elke vier kaarten. (6 + 4 = 10).
Bé koos (bv.) een 3. Elke geeft haar dus 7 kaarten.
Chloé heeft een (schoppen) boer. Zij krijgt dus geen kaarten van Elke. (Elke beeldkaart = 10).
En tot slot Diederik, die een (harten) 2 opsteekt. Hij krijgt 8 kaarten.
Elke moet nu de vier kaarten samentellen die Alex, Be, Chloé en Diederik kozen.
Het totaal is (in dit voorbeeld): 6 + 3 + 10 + 2 = 21.
De mentalist/goochelaar beweert nu iets te kunnen vertellen over de 21 ste kaart van het pak dat Elke
nog in de hand heeft.
Het is een … rode kaart, beweert hij.
Dat is natuurlijk een gok, één kans op twee om correct te zijn, dus maakt hij het iets specifiekers.
Het is een … ruiten kaart.
Dat is natuurlijk nog steeds één kans op vier en nog niet echt verbazingwekkend.
Het is de ruiten dame, beweert de mentalist zelfzeker.
Elke telt naar de 21 ste kaart en dat is zowaar de ruiten dame !
Verklaring/werkwijze.
Na het schudden heeft de goochelaar de onderste kaart van het spel bekeken (en onthoudt die). Het is
(in ons voorbeeld) de ruiten dame.
Bij het samenvoegen van de twee pakjes kaarten, komt het pak kaarten van de performer bovenop de 8
kaarten te liggen die Elke verzamelde. En dat is de enige ‘move’ in dit verder zelfwerkende effect.
De ruiten dame komt hierdoor als negende kaart te liggen (van onder geteld), wanneer de twee pakjes
kaarten samengebracht worden, de acht kaarten die Elke verzamelde van de oorspronkelijk 12
kaartkiezers die niet naar voor gezonden werden + de 40 die de performer over had.
De rest is – zoals gezegd – zelfwerkend.
Wanneer de vier gekozen kaartwaarden samengeteld worden, met als som N, zal de N de kaart van het
pak dat Elke overhoudt altijd de oorspronkelijk onderste kaart van het volledig spel zijn.
In het voorbeeld van hierboven de 21 ste kaart. Maar Elke heeft 4 + 7 + 0 + 8 = 19 kaarten uitgedeeld.
M.a.w. er zijn dus 4 (de gekozen kaarten) + 19 (de door Elke uitgedeelde kaarten om 4 keer tot 10 aan
te vullen) = 23 kaarten weg uit het pak van 52. Er zijn dus 23 kaarten weg en Elke telt naar de 21 ste
kaart (samen 44).
Een ander voorbeeld: de vier gekozen kaarten zijn een 9, een 5 een 6 en een 8. De som van die vier
kaarten is 28. Maar dan heeft Elke slechts 12 kaarten moeten gebruiken om vier keer tot 10 aan te
vullen. 4 + 12 = 16 kaarten weg uit het spel. Elke telt naar de 28 ste kaart (16 + 28 = 44).
Laatste voorbeeld: de vier gekozen kaarten zijn een Heer, een 10, een zeven en een boer. De som is
10 + 10 + 7 + 10 = 37. Elke heeft slechts drie kaarten nodig om de vier gekozen kaarten vier keer aan
te vullen tot 10. Als ze naar de 37 ste kaart telt, zal dat de oorspronkelijk onderste kaart zijn, die zich nu
op de 9 plaats bevindt (van onderaf te tellen). Er zijn 4 (de gekozen kaarten) + 3 (de uitgedeelde
kaarten om 10 te vormen) = 7 kaarten weg uit het spel. En 7 + 37 = 44.
Meestal wordt dit effect beschreven als een teltrucje aan tafel met 1 (of 2) helpers en door
goochelaars weggewuifd net als de 21-kaartentruc van nonkel Jos.
Een eenvoudig (mathematisch) kaarttrucje is op deze manier echter een toneelvullend stukje theater
geworden met zes acteurs (Alex, Bé, Chloé, Diederik, Elke en de performer). En nog 7 anderen
hebben ook (even) meegespeeld. Van upgraden gesproken.
Succes
Mikki Moon
